.



0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

...คนรวยที่แท้จริง...





   มุสลิมที่เคร่งครัดคือคนรวยที่แท้จริง       เขาจะกล่าวคำสรรเสริญอัลลอฮุอยู่
ตลอดเวลาด้วยความพึงพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ว่า “อัลหั้มดูลิลลาฮิ”
   ผิดกับคนที่ได้เท่าไรก็ไม่รู้จักพอ   เมื่อหัวใจไม่รู้จักคำว่าพอ   เขาจะมีเท่าไรจะได้
เท่าไรเขาก็ยังไม่รวย
   เมื่อเป็นมุสลิมแล้วมีเงินบ้างพอสมควรก็นับว่ารวยแล้ว   ไม่ต้องมีมากถึง 5 ล้าน
10 ล้านหรอก   เพราะเงินนั้นไม่มีประโยชน์กับตัวเขามากนัก
   จะกินมากเกินไปก็ห้ามอนุญาตให้กินได้เพียง 1/3 ในความจุของกระเพาะ
อาหารเท่านั้น    ถ้าขัดขืนไม่เชื่อฟังก็เป็นบาป   ถูกลงโทษทั้งดุนยาและอาคีรอตุโทษใน
ดุนยาคือโรคภัยไข้เจ็บต่างๆนานาเช่นโรคอ้วนเบาหวานและหัวใจไขมันอีกมากมาย
โทษในอาคีรอตุโปรดรอฟังโต๊ะครูบรรยายในวันหลัง   
   ใช้เงินฟุ่มเฟือยนักก็ห้าม   ทั้งๆที่เป็นเงินของเราเอง   ซื้อของมากเกินความจำเป็น
ก็ห้าม   จะซุกซ่อนไม่ให้ใครรู้ใครเห็นเลยก็ห้ามอีกให้จ่ายแจกคนยากจนไปบ้าง
   รวยแล้วก็ยังไม่สบายต้องคอยระวังตัวแจเลยทีเดียว   ยิ่งต้องอยู่ในข้อบังคับ
ของอัลลอฮุมากขึ้นไปอีก
   ให้ใช้จ่ายตามความจำเป็นของการดำเนินชีวิตเท่านั้นเอง   ซึ่งไม่ต่างกับคนจนมากนัก
แล้วมีเงินตั้งเยอะแยะจะมีประโยชน์อะไร    ก็มีประโยชน์ต่อสังคมซิครับ  จะได้บริหาร
บ้านเมืองให้ร่มเย็นเป็นสุข   จะได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ของเราได้พลอยเป็นสุขด้วย   ได้
บำรุงถนนหนทาง  ได้ช่วยลูกกำพร้าและคนยากจน    ยังไม่ดีอีกหรือ     เมื่อผมอายุ 40 ปี   
ผมกลับมายึดมั่นอิสลามเป็นสรณะเต็มตัว    แต่ยังมีความประพฤติเลวๆ ติดตัวอยู่อีก
มากเหมือนกัน...ยังละวางได้ไม่หมดทีเดียวทั้งๆที่ได้พยายามเต็มที่แล้ว   
   เช่นวันหนึ่งผมทำล็อตเตอรี่หล่นออกจากกระเป๋าเสื้อ   พ่อเห็นเข้าพอดีจึงถามว่า
“นั่นอะไร”........                                                                                                     
ผมตออบอย่างอายๆว่า “ล็อตเตอรี่”
   พ่อทำเสียงดุๆว่า “ซื้อทำไม”
   ผมก็ตอบว่า “อยากรวย”........
   พ่อทำเสียงดุปนโมโหว่า
   “มึงจะรวยไปทำไม...มึงจนไม่มีข้าวกินรึ”

    ผมก็ตอบพ่อไม่ได้ว่าจะรวยไปทำไม  เพราะยังไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะต้องรวย    ที่
ซื้อล็อตเตอรี่นี้เพราะผีพนันมันเข้าสิง   รางวัลมันออกเฉี่ยวไปเฉี่ยวมา   มันท้าทายอยู่
ตลอดเวลา 
   ต่อมาอีกหลายปีผมจึงคิดได้ในคำถามของพ่อที่ว่า “มึงจะรวยไปทำไม      มึงจน
ไม่มีข้าวกินหรือ”
   พ่อรวยแล้ว...พ่อพอเพียงแล้วชีวิตความเป็นอยู่ของพ่อ คือความสุขอย่างหนึ่งที่พ่อ
พอใจแล้ว   พ่อไม่เคยกลุ้มไม่เคยโศกเศร้าให้ลูกเห็นจนถึงวันสุดท้ายที่พ่อจากไป..
มาซาอัลลอฮุ


             สวัสดี.............................

            อันไม้เท้ายาวสั้นพอมั่นเหมาะ     เลือกจำเพาะใช้ยันกันถลำ
          ถ้าสั้นเกินจะเดินก้มล้มคะมำ                 ยาวก็ค้ำขัดเขินเกินพอดี
            เปรียบเงินทองของใช้เหมือนไม้เท้า  ทุกย่างก้าวใช้เงินค้ำนำวิถี
          มีเงินล้านงานเดินเพราะเงินดี                 ตัวเรานี้อัลลอฮุให้พอใจเอย..


เศรษฐี  สกุลดี    14 กันยายน55
     
avatar
treatise@losoth

กุมภาพันธ์ 04, 2016, 02:17:34 PM

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 04, 2016, 02:26:26 PM โดย treatise@losoth »